Home Getuigenissen Pastor W.L. van Dongen
Walter van Dongen, voorganger van Chr. Centrum de Banier wordt 70 jaar Afdrukken E-mail

 

Op zondag 22 november 2009 zal D.V. onze voorganger de respectabele leeftijd bereiken van zeventig jaar. In Psalm 90 vers 10 (NBV) staat vermeld: Zeventig jaar duren onze dagen, of tachtig als wij sterk zijn.

Hieronder een kort levensbeschrijving van de jarige.
Ik werd geboren in de plaats Djambi op het eiland Sumatra (Indonesia) en kwam als derde kind van het gezin van in totaal negen kinderen ter wereld. Mijn vader diende toen als militair in het nederlands-indisch leger en was voor enkele jaren gestationeerd in Djambi. 
Mijn moeder kwam tot bekering (nog vóór haar trouwen) in de stad Soerabaja (Java) samen met háár moeder. In die tijd, en dat was lang vóór dat de oorlog met Japan uitbrak in 1943, was er een opwekking gaande over het hele eiland Java.
Mijn vader werd in de oorlog door de Japanners gevangen genomen op het eiland Sumatra en samen met duizenden andere gevangenen overgebracht naar Birma om daar onder bar slechte omstandigheden te werken aan een voor de Japanners belangrijke spoorweg. In 1946 eindigde de Japanse oorlog en werd mijn vader herenigd met zijn vrouw en vier kinderen op het eiland Bali. Daar verbleven zij totdat Nederlands Indië werd overgedragen aan de Indonesiërs nadat de Republiek Indonesia in het leven was geroepen.
Allen die toen in het nederlands-indisch leger gediend hadden konden kiezen om naar Nederland te gaan of naar het toenmalige Nieuw Guinea of zelfs naar Australië. In verband met de toekomst van de kinderen besloten mijn ouders te kiezen voor Nederland. En zo gebeurde het dat in november 1950 het hele gezin per boot in Amsterdam arriveerde. De eerste verblijfplaats was in een hotel in Haarlem en ik was de eerste van het gezin die zijn verjaardag in Nederland vierde en als kado kreeg ik meteen maar een paar schaatsen (botjes). 
En in die tijd waren de winters echt koud met veel ijs en sneeuw en dus veel schaatsplezier en sleetje rijden. De kou was geen probleem want wij waren door de staat goed voorzien van kleding. Na enkele maanden in Haarlem te hebben doorgebracht kregen wij uiteindelijk een huis toegewezen in Vught. Het huis bevatte drie slaapkamers en het gezin bestond uit; vader en moeder, vier jongens en twee meisjes.

 

 

In mei 1963 was ik afgestudeerd aan de Hogere Technische School te Den Bosch voor de richting Werktuigbouwkunde. Daarna vervulde ik gedurende twee volle jaren mijn dienstplicht bij de Koninklijke Luchtmacht in de funktie van automonteur en in de rang van sergeant.
In mijn studententijd was ik tot bekering gekomen in een huissamenkomst in Vught (mei 1959). En in dezelfde periode werd er door een zweedse zendeling, Hilde Brohede samen met een pas afgestudeerde bijbelschoolstudent, Henk Sleebos begonnen met samenkomsten in het Bethel Gebouw aan het Emmaplein te Den Bosch. Br. Sleebos had een aantal indische gezinnen in Den Bosch en Vught bezocht waarvan bleek dat de ouders reeds bekeerd waren tijdens de opwekking in Indonesia. Ik had besloten mij te laten dopen en mij aan te sluiten bij deze groep gelovigen. Voor de goede orde vertelde ik van mijn besluit aan de dominee van de Hervormde Ke rk waar ik lid van was. In de nieuwe gemeente kon ik me meteen dienstbaar maken met mijn guitaar. Op de middelbare school had ik van een paar vrienden leren guitaar spelen en dat kwam toen goed van pas.
Direct ná mijn diensttijd besloot ik een jaar van mijn leven in Gods Koninkrijk te investeren door naar een bijbelschool te gaan. En dat was eerst voor drie maanden in Stadskanaal en vervolgens voor tien maanden in Engeland. 
Ná de bijbelschool had ik me ingezet om de pioniersgemeente in Den Bosch verder uit te bouwen onder leiding van de voorganger br. Henk Sleebos. Hij deed zijn werk als fulltimer en had naast Den Bosch een gemeente in Eindhoven en in Breda. Ik vond een prachtige baan bij het bedrijf AMP aan de Rietveldenweg in Den Bosch. 
De gemeente verkreeg in 1967 haar rechtspersoon door registratie in het toenmalige Register van Kerkgenootschappen onder de naam: Pinkstergemeente ‘s-Hertogenbosch. Dat was in die tijd de eerste evangelische gemeente in Den Bosch. Toen Henk Sleebos na tien jaar werken in Den Bosch op 1 juli 1970 het werk in de Pinkstergemeente neerlegde in verband met andere activiteiten in het land werd door hem de zorg van de nog jonge gemeente aan mij en mijn vrouw toevertrouwd.


In 1968 was ik in het huwelijk getreden met Valerie Eysbroek en samen deden we een daad van geloof om het pionierswerk van de Pinkstergemeente verder voort te zetten. Ik was al voorzitter van het bestuur van de Pinkstergemeente en functioneerde reeds als oudste. Maar om goed leiding te kunnen geven werd ik met instemming van de hele gemeente samen met mijn vrouw in 1973 ingezegend als voorgangers van de Pinkstergemeente door Wim Embrechts, voorganger van de Pinkstergemeente Hoogvliet.
Wij hadden toen een gezin met drie heel jonge kinderen en ik had inmiddels een nieuwe baan gevonden bij IBM waarbij ik elk jaar vele kilometers met de auto moest reizen, maar desondanks ervoeren we Gods genade om het voorgangerschap te kunnen combineren met het gezin en het veeleisende werk.
En na negen jaar in een huurpand aan de Koningsweg te hebben gewerkt verhuisde de Pinkstergemeente in het voorjaar van 1976 naar een eigen pand aan de Koninginnenlaan in Den Bosch. De koop van dit dubbele herenhuis was mede mogelijk gemaakt door ons eigen huis als onderpand te geven aan de bank, want deze eiste dat. Tijdens de gigantische verbouwing van het pand groeide de gemeente vooral door de toeloop van veel jonge mensen. 
Een jaar ná de koop van het pand en nog midden in de verbouwing werden er zo’n 20 mensen gedoopt in de eigen doopbassin. Voor ons een bevestiging van de Heer dat we op de goede weg waren. Na de verbouwing beschikte de Pinkstergemeente over een zaal (130 zitplaatsen), een boekwinkel, een koffie-bar in de kelder, een woonhuis op de eerste etage en zondagsschoolruimten op zolder.
Later, in 1993, werd de Pinkstergemeente, die lid was van de toenmalige Broederschap van Pinkster-gemeenten in Nederland, door wanbeleid van het landelijk bestuur van de Broederschap overgedragen aan een andere voorganger. 
Voor mij en mijn vrouw was dat dé gelegenheid om een nieuwe en meer bijbels gefundeerde gemeente op te starten op een andere basis dan de richtlijnen van de Broederschap van Pinkstergemeenten en geheel op basis van de opgedane ervaringen en inzichten van de afgelopen twintig jaar. Op 1 februari 1993 richtten wij samen het Christelijk Centrum De Banier op en begonnen met samenkomsten in onze woonboerderij in Vinkel. Op 1 juli 1998 werd officieel met Statuten en een oprichtingbestuur waarin mijn vrouw en ik, aangevuld met Steven (onze oudste zoon) en Dave Fredriksz (Voorganger van de gemeente Adelaarsnest te Ede) zitting hadden, het huidige Christelijk Centrum de Banier (CCB) opgericht. Daarbij was de visie van CCB: een centrum van allerlei christelijke aktiviteiten met daarin centraal de aanwezigheid van de Heilige Geest als drijvende kracht van al die aktiviteiten.
En in de verdere groei en ontwikkeling van deze gemeente hadden vooral onze inmiddels volwassen kinderen en schoonkinderen een groot aandeel. Zo werd in de loop der tijd o.a. ontwikkeld: jeugdwerk, kinderwerk, straatevangelisatie, kadertraining, gemeenteschool, zang- en muziekgroepen, groep facilitaire zaken, groep geluid en techniek, R5AN(Revive All Now) avonden, filmavonden, Heartbeat nights, Retraitre weekends, Kerstviering in stijl, BBQ festiviteiten, recreatie voetballen, enz.
Als topprioriteit in de gemeente gold (en geldt nog steeds) dat er meer ruimte en vrijheid werd gegeven aan de Heilige Geest om Zijn werk in de harten van de mensen te doen. Er werd ook meer tijd geïnvesteerd in persoonlijke begeleiding van degene die tot geloof (wedergeboorte) waren gekomen.

En ook vandaag de dag wordt er door de voorgangers en oudsten meer aandacht besteed aan de onderlinge band, de saamhorigheid en omgang met elkaar op de manier zoals wij denken dat Jezus was omgegaan met Zijn discipelen. Want als die kenmerken op een positieve manier zichtbaar zijn in een gemeente dan beantwoordt dat aan de opdracht van Jezus. Hij heeft gezegd;
“Dit is een nieuwe opdracht die Ik u geef: heb liefde voor elkaar. Heb voor elkaar net zoveel liefde als Ik voor u heb. Aan de onderlinge liefde zullen de mensen zien dat u mijn discipelen bent.”(Joh.13:34,35)

Eer aan onze hemelse Vader, aan Jezus onze Heer en aan onze Vriend de Heilige Geest die dit alles mogelijk maakten!

 

Walter & Valerie van Dongen

 

 

Bijbelvers van de dag

Who's Online

We hebben 18 gasten online